Budapest, 29 augustus ‘08

Wakker geworden in een kamer die de onze zal zijn voor de volgende vier maand is vreemd. Toch denk ik dat het hier best gezellig zal zijn zo met ons tweetjes in ons kleine kamertje want klein is het hier wel ( twee bedden en twee bureautjes is het enige meubilair dat we hier vonden). Verder is er een vuile keuken (lees: vies achtergelaten door onze voirge bewoners, Portugese meisjes is ons verteld), we hebben een gemeenschappelijke douche en toilet voor 4 want naast ons wonen nog twee buitenlandse meisjes (een Franse en een Italiaanse waar we een kort gesprekje mee voerden gisteren, en dat in het Engels!!).

Maar voor we veilig en wel in the dormitory geraakt zijn hebben we een hele trip afgelegd en gelukkig voor ons was er de reddende engel Emi anders lagen we nu ergens in de goot met al onze pakken en zakken! Misschien even kort onze relaas vanuit Charleroi naar ons kleine kamertje.

Zoals afgesproken zagen we elkaar gepakt en gezakt op het perron naar Charleroi. Daar kwam ik niet alleen Hanne tegen maar ook Farid die Hanne was tegengekomen op haar zoektocht naar het juiste perron (een hels karwei in Brussel-zuid). Hij is een danslesgever die ook met zijn valiesje (ja valiesje vergeleken met ons massief gesteente) richting Charleroi vertrok. Grappig genoeg moest hij ook naar Budapest en dus hadden we er een reisbuddy bij! Met ons drietjes spoorden richting de luchthaven waar we ruim op tijd aankwamen. Wat Hanne en ik vreesen tijdens de check-in, werd werkelijkheid. 'Mevrouw u heeft teveel bagage, u zal moeten bijbetalen'. Wij, die daar hoegenaamd geen zin in hadden, persten al onze bagage in elk één sporttas en zo liepen we met lachende (en zenuwachtige) gezichtjes door de controle. Dus eind goed al goed maar eens voorbij de douane alles terug uit elkaar gehaald want onze zakken stonden wel op springen!

Aan Farid hadden we een leuk gezelschap erbij en hij vergezelde ons tot in de aankomsthal, daarna splitsten onze wegen, wij richting Budapest en hij naar Roemenie om daar vetbetaald les te gaan geven! Ons stond Emi s op te wachten, een Hongaars meisje die vorig jaar bij ons op EHrasmus is geweest. Ze leidde ons op aan bus, een metro, een tram (waar we door het tetteren onze halte misten) en nog een tram en wat wandelen naar 'The dormitory' bracht. We slaagden erin bijna overal zwart te rijden met al onze bagage aan onze voeten, het was wel een avontuur en tijdens de trip vertelde Emi ons over Budapest, de mensen, de bezienswaardigheden, waar wel te gaan en waar zeker niet, kortom ze was onze wandelende gids doorheen de straten van Budapest tijdens onze eerste uren in ons nieuwe land voor de komende vier maand, Exciting en ik heb mijn eerste gebrekkige Engels al kunnen bovenhalen!

Aangekomen was mijn eerste gedachte niemand kan hier een woord Engels, we zullen handen en voeten nodig hebben want Hongaars is een onmogelijke taal om te leren in vier maand denk ik. Wanneer we op de gang mensen tegenkwamen en enkele woorden Engels uitprobeerden, keken ze ons aan als koeien totdat Emi er was die in vlot Hongaars ons voorstelde!

Onze kamer, en die van alle Erasmusstudenten, bevindt zich iets verder gelegen van alle andere gewone studenten dus veel contact met de Hongaarse studenten hebben we niet echt. We liggen in een kleine kamer (foto's volgen) met naast ons nog twee meisjes. Wat verder ligt een Spaanse jongen (José Manuel) en daarnaast een Grieks meisje met een onmogelijke naam (Eriketti ofzoiets, zij kwam vandaag de 29^ste aan). De eerste kennismaking verliep wat onwennig, wat normaal is. Pakken en zakken achtergelaten en we zijn dan richting een Chinees klein restaurantje getrokken met een maag die heel wat zou aankunnen na zoveel sleur en trekwerk de voorbije uren. Budapest is een heel goedkope stad, eten op restaurant kostte ons 560Ft ofwel 2,5€.

Emi nam ons nog mee naar een klein cafeetje om ons al meteen te laten proeven van het Hongaars bier (en ook een uit Tjechië). Niet dat deze ook maar iets kunnen tippen aan wat we hier in België kunnen krijgen natuurlijk. We kwamen vrij laat terug op de kamers (rond half één) en na nog wat napraten en een aflevering Friends, kropen we bedwaarts, met een raam zonder gordijnen en veel enge schaduwen op de muren. Dag 1 in Budapest mocht er wezen, Klaar voor avonturen...