Budapest,30 augustus ‘08

Ons gordijnen hadden hun werk gedeeltelijk vervuld, enkel de warme bijna-middagzon maakte van ons kleine kamertje een minisauna. Met knorrende maagjes en kleine ogen was het tijd om te ontbijten. Vandaag planden we een tripje naar Pest om het drukke Boeda even te ontvluchten. We stippelden de metroroute uit (piece of pancake) en vertrokken met ons viertjes richting Hosöc tere, ook wel het heldenplein genoemd. Het uitgestrekte plein is een streling voor het oog met de vele standbeelden waar josé maar al te graag wou opklimmen. 'But only if there's no police' he said. Ook is het de ingang van een groot park, ideaal om even tot rust te komen dachten wij...Maar niets was minder waar, er bleek namelijk een muziekfestival aan de gang te zijn en dit dan nog wel op het water. De Hongaarse muziek viel niet echt in de smaak, dus trokken we verder richting de thermen.

Het gebouw verraste ons langs de buitenkant, maar de binnenkant had nog veel meer te bieden. Tijd om te relaxen en het vakantiegevoel op te wekken! De mooie stijl van de baden en de vele mensen die in het water lagen te dobberen leken een speciaal sfeertje op te wekken. Time to take a swim! De baden waren heerlijk warm (37-38 graden) alsof je een warm bad neemt, maar dan zó veel groter en aangenamer. Nu begrepen we waarom iedereen bewegingsloos als een troep walvissen in het water lag te genieten. Na het warme bad nog even afkoelen in het koude (normaal zoals bij ons dus). Dan lieten we ons verleiden door de bubbels en de draaikolk die oh ja zelfs op verschillende snelheden kon draaien. Nog even tijd om een siesta de nemen, die Spaanse traditie konden we wel gewoon worden.

Nadien gingen we hopeloos op zoek naar 'some food'. We waren zo wanhopig dat we alles kochten wat we tegenkwamen: popcorn, perec (plaatselijk brood dat volgens ons smaakte naar oud brood) om te eindigen met pizza en niet te vergeten, een lekkere tiramisu...Jaja we zijn goed bezig. Nog wat ronddrentelen in het park met een ondergaande zon en ons leven wagen door over de vijver lopen. Op onze wandeling naar het metrostation werd onze aandacht gewekt door 2 limousines. De passagiers stapten uit en we vermoedden dat het een soort van 'beauty and nerd' toestand was, maar het bleek gewoon een vrijgezellenavond te zijn (met mooie vrouwen en lelijke venten:p)

Aangekomen in onze dormitory bleek het al 21u te zijn, deze leuke dag moest dus nog feestelijk afgesloten worden met een toepasselijk drankje. De Spaanse sangria met vers fruit ging vlotjes binnen. Eriketti, het 1^ste Griekse meisje nodigde ons uit op haar kamer, blijkbaar bleek ze een 'cleaning freak' te zijn. Sara en ik besloten om haar ook eens in te huren voor onze kamer die ondertussen al een klein stort geworden was. Met ons 5'en bleven we wachten en wachten tot de 3 andere Grieken toekwamen. Blijkbaar hadden ze het nogal druk, maar om 2u 's nachts kregen we ze dan toch te zien. Er bleek niemand echt goed Engels te praten, dus deden we een minipraatje en gingen dan naar ons kamertje. Nog wat napraten en dagboeken aanvullen en om 4u konden we onze ogen niet langer openhouden, en vielen we als roosjes in slaap...