Dag 2, 29 Augustus na een vrij korte nacht (alhoewel toch 8u) want reizen is een vermoeiende bezigheid, gingen we langs op het internationaal secretariaat en kregen wat uitleg en een timetabel om te kijken en te kiezen welke lessen we willen en kunnen volgen dit semester. Het zal een heus puzzelwerk worden en ik denk dat ze ons daar nog zeker niet voor de laatste keer gezien hebben! We zijn al in het bezit van een Hongaarse studentenkaart (waar we eerst om een pasfoto moesten gaan, onze eerste echte Hongaarse kennismaking, die overigens niet echt vlot verliep). We moeten nog op zoek naar een seasonpass (een soort busabonnement maar dan voor alle vervoerswijzen hier) en een nieuw Hongaarse telefoonkaart met een ander nummer (+36 is hier de landscode). De dag vloog voorbij door al het rondhossen van hier naar daar, gelukkig was er Emi die ons graag meehielp met rondhossen en verloren lopen in the Mamut (een groot, echt groot shoppingcenter). Dus na alle deze basisboodschappen zijn we al in het trotse bezit van een nieuwe studentenkaart, een vervoerspass en een nieuw Hongaars telefoonnummer (we zullen onze nummers posten via email of hier ergens). Toen we terug waren, was het al 18u. Het Italiaanse meisje, Katrina, had besloten om terug naar huis te gaan, ze zag het niet zitten en mede om persoonlijke redenen besliste ze om dezelfde dag nog naar huis te gaan. We namen afscheid, wat eigenlijk wel vreemd is als je iemand nog maar pas kent. We konden enkel zeggen 'We hope to see you on Monday'. Na ongeveer een uur wachten op haar ‘ride home', zijn we richting de supermarkt getrokken om de eerste inkopen in een Hongaarse winkel te doen. Tot mijn en Hanne's verbazing hebben ze hier een huge Matchwinkel zoals bij ons dus jullie zijn toch niet zo ver weg...snif snif Hoe we hebben gegeten is niet echt interessant maar het enige jammere aan onze eerste maaltijd was eigenlijk de vuiligheid overal. Het is alsof de vorigen weggelopen zijn en zelfs hun afwas niet gedaan hebben en hun restjes eten hebben achtergelaten in onze frigo. Dus een dezer zal alles, including the kitchen floor, een grondige beurt nodig hebben. Maar we hebben tijd zat (nog meer dan 4 maand hebben we vernomen want de examens zijn ook hier in januari), we hebben zelfs de tijd nog niet genomen om onze zak te legen. Ik hoop deze klus toch geklaard te hebben tegen het einde van de volgende week!!! Daar we geen gordijnen in onze slaapkamer hadden, besloot ik deze van de keuken te ‘stelen' aangezien een keuken toch geen gordijnen nodig heeft, toch? Hierbij hadden we enkele probleempjes (zie fotos). De gordijnen waren te kort, wat nog geen ramp is, maar, de plafond is veel te hoog dus met heel wat sukkelwerk slaagden José en ik (de grootsten uiteraard) om de reling eraf te halen. Eens de gordijnen erop lagen, was het moeilijkste eigenlijk de reling terug aan de haakjes te krijgen, wat ons uiteindelijk niet gelukt is. Geen probleem Hanne en ik zorgden voor een tijdelijke oplossing en aan het hele avontuur hielden we een goeie lachbui over. Misschien proberen we morgen nog eens...Onze avond brachten we door met het uitwisselen van culturele achtergrond, muziek dus. Blijkt dat in Spanje iedereen in de discotheken dansen op reggae en ska muziek, dat ze heel goed kunnen dansen (jaja we hebben zelfs al een lesje in cha cha cha gekregen van José) en Regi is bekend tot zelfs op de Spaanse dansvloeren, leve de Margi-muziek!!! Ook Kate Ryan met al haar vuile covers laten de Spanjaarden dansen tot in de vroege uurtjes, ik denk dat we de Spanjaarden dringend een lesje in goeie Belgische muziek moeten geven! Na deze leuke en gezellige avond, mits weerom enkele Friends-afleveringen (voor de geinteresseerden: seizoen 4, The Free porn en Rachel's new dress. Bij deze een schone nacht gewenst, wij in het zwoele Budapest en jullie hopelijk in het iets warmere gent en omstreken! Sziastok (Bye!)