24 September ‘08

Liefste dagboek,

Het is weeral even geleden maar ik vind nergens de tijd om eens deftig te schrijven in mijn herinneringenboek. Er is vanalles gebeurt, maar ik begin waar ik vorige week eindigde: de TF-party op donderdagavond. Samen met enkele andere Erasmussers (6 in totaal) zijn we vorige donderdagavond gaan klimmen ergens rond Budapest. De trip duurde langer dan verwacht en nadat we bijna de hoop hadden opgegeven om de zaal wel degelijk te vinden, zagen we in de verte wat men op de site ‘The everest club' noemde. Het leek ons veel belovend maar, Cécile, onze expert en teacher van dienst, keek een beetje teleurgesteld nadat we na vele problemen met equipment, klaar stonden voor onze eerste trip in het steile. Het leek ons een beetje verouderd materiaal en de touwen waren allesbehalve hulpzaam (mijn armspieren en handen hebben weer danig afgezien) maar, afgezien van dat, vond ik het best leuk!! Ik vermoed een nieuwe hobby ontdekt te hebben. We hadden veel lol en sommige wat hoogtevrees maar na 2u klimmen en kijken naar de anderen, gingen we terug naar huis, met grommende magen en moe-e armspieren. We gingen rond 11u richting de TF-party (fuif in de campus meerbepaald op de indooratletiek-piste, grote zaal dus waar veel volk binnen kan). Het deed me allemaal zwaar denken aan de fuiven die ik zie in Amerikaanse films. Mensen op de trappen van de school, bekers die verdacht veel trekken op deze in de films en een plaatstelijke band die alles moet in gang trekken voor het echte werk van de dj's komt. Nu, ik vond het niet zo goeie muziek, net als mijn mede-gangers (Hongaarse muziek is niet zo aan ons besteed) en daar ik de vrijdag een zware dag heb, gingen we dormitory-waarts tegen 2u30 voor een veel te korte nacht...

Na de lessen van vrijdag, was ik dolblij want weekend betekent reizen en ontdekken wat Hongarije ons te bieden heeft! Cécile en ik wilden dolgraag naar Eger een stadje 100km ten oosten van Budapest omdat het bekend staat voor de wijnen en de mooie monumenten. We dachten dat dit niet beter kon dan met autostop en daar er niemand ons plan steunde, trokken we er de vrijdagnamiddag rond 16u met ons tweetjes alleen op uit met ons plakaatje Eger/Miskolc. We hebben een weekend gehad vol met geluk en toeval moet ik wel zeggen of is het gewoon ons vriendelijk gezicht die veel deuren opent?!

We kregen met redelijk wat moeite en geduim een ritje tegoed in een camion die veel te klein was voor de vijf man die hij nu telde maar, de drie mannen die geen woord Engels konden, waren zo vriendelijk dat we ze niet konden weigeren. Ze boden ons koeken en drinken aan en na veel gebaren en geteken, wisten we te verstaan dat liften verboden was op de grote banen en dat ze bang waren voor de politie. Logisch, en vriendelijk als ze waren brachten ze ons met camion en al tot in het treinstation van Hatvan (40km ten oosten van Budapest). Nu het geluk trof ons en de trein richting Eger was binnen de 10 min en spotgoedkoop als je een Hongaarse studentenkaart hebtJ (600Ft, 2,5€). Door het geschol van de trein vielen we beiden in slaap, mede door het feestje van donderdag en de korte nacht. Gelukkig schoot ik net op tijd wakker en konden we ons nog uit de wagon wringen want anders hadden we onze overstap gemist en in de pikkedonker nog iets vinden is niet zo simpel. Na een hamburger en nog een trein kwamen we rond 21u aan in Eger. Cécile's handboek voor trotters is het heerlijkste boek dat er bestaat en na de str aten Eger wel honderdmaal te hebben rondgelopen, vonden we een toeristen motel niet zo goedkoop maar op dat uur, konden we niet weigeren. Er was een plaatselijk festival aan de gang dat net geeindigd was toen we aankwamen maar we volgden de meute en kwamen aan in een klein maar o zo gezellig plaatselijk cafeetje. Iedereen zat ons daar aan te staren maar, stoer als we zijn, trokken we ons daar niets van aan en hebben we enkele wijntjes geproefd en een goede babbel over de dingen des levens gehad! Na een heerlijke nacht in ons motel trokken we om 10 in de ochtend naar het kasteel van Eger. Echt prachtige uitzichten gehad en een supergroot kasteel ook vond ik! Na 2uur rondlopen trokken we terug naar de straten van Eger om enkele souvenirs te kopen en te genieten van het gezellige dorpje met veel mensen. We zochten tevergeefs naar een market die beschreven stond in cécile's trotter maar we vonden wel een schamel marktje met kerkspulletjes, niet echt aan ons besteed mabon! We gingen ook nog wijnproeven in een kelder en dit kon natuurlijk niet zonder een flesje wijn te kopen voor onze papa'sJ. We bezochten ook nog de basiliek, die de 2^de grootste van Hongarije schijnt te zijn en daarna vonden we dat we genoeg gezien hadden, Eger had ons alles geboden wat we wilden! Terug de trein op, niet naar huis maar, we wilden nog verder richting Miskolc en vooral Lilafüred, de bergen in! Jammergenoeg begon het in de trein te regenen en dit zou niet meer stoppen tot de volgende ochtend maar who cares?! Miskolc stelde mij wat teleur, een grote industriestad die volgens mij weinigs schoons te bieden heeft. We namen de tram en de bus richting Lilafüred en hoopten op iets beters want met regen en een vuile stad hadden we weinig zin in een grotere teleurstelling. Gelukkig viel Lilafüred helemaal niet tegen, integendeel!! Zo gezellig, zo klein en ja in de bergen!!! We hadden weer volop chance met onze bussen en trams (zonder te betalen again) en bij onze eerste zoektocht naar een slaapplaats hadden we al prijs (goedkoop ookJ!!), dus gesetteld en met grommende magen zochten we naar een goedkope eetplaats. Helaas waren de restaurant ofwel gesloten ofwel te duur naar onze goesting. We dachten te stappen naar de bushalte en in de stad iets te eten tot we in de verte licht zagen van een klein maar gezellig cafeetje op de berg. Omringd door bergbeklimmers, denken we, dronken we en aten we vanalles door elkaar en deze keer niet aangestaard door jan en alleman!! Terug in de piepkleine kamer een heerlijke nacht geslapen! Zondag hebben we een grot bezocht met stalagmieten en tieten en zijn we nog in de bergen gaan wandelen, zonder kaart wat voor de nodige misgelopenheden heeft gezorgd. Mar we hebben de top bereikt en eens terug op de weg, probeerden we terug te liften naar het voor ons verloren Lilafüred, een oud koppel nam ons de schamele 2km verder en zette ons af in Lilafüred. We raakten aan de praat en toeval of niet: de mensen woonden ook in Budapest en boden ons een lift aan tot in de stad, hoe hemels kan een zondag zijn... Na 2u tsjeezen op de weg en wij maar slapen, werden we gedropt rond 17u in Budapest en genoten we van de laatste uurtjes Budapest vooraleer we terug naar onze dormitory keerden en de anderen konden vertellen van ons heerlijk weekend! We hebben een heel mooi stuk van Hongarije gezien en hebben honger naar meer, het is nu woensdag en binnen twee dagen hebben we een weekje vrijaf om wat voor school te werken en hopelijk ook om te reizen. Hanne komt volgende week woensdag ook terug dus ben ik weer met mijn kamergenoot verenigd en kunnen we samen nog wat rondreizen. Verder heb ik nog veel te zoeken voor mijn equivalenties, er schijnt geen einde aan te komen en momenteel vrees ik ervoor dat niet alles in orde komt, nuja we zien wel us usual. Ook mag ik volgende week mijn boyfriend na meer dan een maand terug omhelzen en kan ik hem mijn nieuwe stad laten zien! Dus ik heb alle reden tot blijzijn...

Gisteren zijn we met vijf erasmussers naar Coldplay gaan kijken in de sportarena 20 min hiervandaan. EEN HEERLIJK OPTREDEN!!! Heb me zo goed geamuseerd en alle liedjes keihard meegekweeld! Ik vond het zoveel beter dan verwacht en heb Chris Martin zelfs vanop 5meter van me zien zingen toen hij in de tribunes kwam met zijn band! De liedjes spoken nu al heel de nacht en dag door mijn hoofd en ik ben ook in het fiere bezit van een t-shirt van coldplay, ik kon het niet laten, het optreden was te goedJ. Jullie mogen jaloers zijn!! Deze avond hou ik het rustig want de laatste weken ben ik zo weinig 'thuis' geweest dat ik eens snak naar een avondje op mijn kamertje en hopelijk kunnen we eens tijd vinden om een filmpje te kijken, want so far is dit nog steeds niet gelukt!!

Internet ligt momenteel vrij plat dus wanneer ik dit kan posten, weet ik nog niet maar het ga jullie goed! Laat me zeker eens weten hoe de eerste schooldagen verlopen, ik denk veel aan iedereen, ik zit hier nu al een maand (morgen) en heb er nog drie te gaan. Het gaat veel te snel maar ik geniet met volle teugen!! Tot mails of iets dergelijks!!!

Groetjes,

Sara