Geen week is dezelfde hier in onze grootstad!!!

Budapest, 15 - 18September ‘08

Liefste dagboek (of bloggers),

Ik heb er net mijn derde weekend opzitten en heb reeds mijn derde lesweek ingezet. Alles gaat hier zo snel voorbij en binnen twee weken heb ik een weekje vakantie... Zo gaat dat hier: 4 weken les en dan één week vakantie ertussen, een heerlijk systeem en dus ideaal voor het plannen van tripjes (en hopelijk ook voor het verwelkomen van vrienden en familie en mijn liefje ergens tussendoorJ). Dit weekend zijn we er naar goede gewoonte tussenuit getrokken met enkele van de erasmussers. Ditmaal naar Szentendre, een klein maar heel mooi en pittoresk dorpje op 20 km van Budapest in het noorden. We namen een trein voor slechts 1€ heen en weer; lucky bastardsJ en hobbelden met vele tussenstops naar onze bestemming. De aankomst vertelde niet veel over wat we nog allemaal gingen tegenkomen maar de uitzichten in de trein waren prachtig!! Dus ik had grote verwachtingen van dit dorpje. In de zomer loopt het hier vol met bakken toeristen. Lucky for us, not so much tourists en inderdaad het dorpje was heel mooi en in het midden van het dorpje stroomt de Duna (donau). Wat een verademing na het drukke Budapest de hele week! Veel kleine winkeltjes (waar we ons konden vergapen aan allerhande prullaria en waar ik al snuisterend een cadeautje kocht voor m'n jarig broertje!!). We verkenden het hele dorpje en vele foto's werden getrokken, met het nodige getreuzel van de spanjaarden en portugezen trokken we terug naar Budapest na een hapje in een plaatselijke hamburgertentJ. Niet voor mij en Cécile want wij koken liever zelf onze bucht! 's Avonds hebben we nog een stapje in de wereld gezet in het grote (lees: labyrint) plaatselijk shoppingcenter Mamut. We bezochten een café en plaatsten een danspasje in Kameleon Klub. Een geslaagde zaterdagavond en moe naar ons bedje. Het mijne was verhuisd naar de kamer van Cecile voor het weekend want alleen slapen is ook maar alleen!! Weerom een lange nacht gehad en lang geslapen tot 12u, blijkbaar hadden we een klein slaaptekort opgebouwd tijdens de week dus een beetje recupereren mocht wel!! Aangezien we zaterdagmiddag een kleine discussie hadden met de spanjaarden en portugezen omdat we zogezegd niet iedereen hadden uitgenodigd op ons tripje naar Szentendre, en aangezien er niemand aanstalte maakte om nog iets te doen op de zondagmiddag (die heel koud was). Besloten cécile en ik weer maar eens om zelf de touwtjes in handen te nemen en op de kaart van budapest te snuisteren. We wilden de Romeinse overblijfselen wel eens gaan bekijken en misschien een stapje in de Buda Hills gaan zetten. Door de discussie van gisteren; hebben we iedereen uitgenodigd en dus gingen we met z'n 11ven richint Obuda. De Romeinse ruines vielen hard tegen, net als het vrij koude weer en aangezien we niet langer wilden blijven omdat er toch niet te zien was, gingen we met een vijftal terug richting Budapest om onste verwarmen in een cafeetje en iets naar binnen te spelen. Een rustig weekendeinde zo kan je het wel zeggen, de avond rustig doorgebracht in het bijzijn van Griekse jongens die duchtig met bier rondgingen!!! Een slaapmutsje om maandag om 8u te kunnen opstaan en ons richting de les te slepen!!! De lessenweek gaat zoals altijd vrij snel voorbij, ik volg (en Hanne dus ook) zo'n 17-tal lessen van telkens 1u20. Een vrij vol schema maar ik heb het liever zo dan telkens met veel springuren te zitten en in the dormitory is er niet veel te beleven overdag! (waarom de portugezen slechts 5 lessen hebben, snap ik nog steeds niet maar zij kunnen naar harte lust slapen en pc'en, nuja dat verveelt toch ook na een tijdJ).

We zijn momenteel donderdagnamiddag (18 september) en heb zonet mijn derde les Hongaars erop zitten. Ik ben fier want nu kan ik al naar de bakker, de fruitwinkel en naar de supermarkt!! Ik ben een gelukkig mens als de verkoopsters mij de juiste dingen geven en niets steeds met een vreemd gezicht me zitten aan te staren!!! Maandagavond zijn we nog eens richting Morissons café getrokken ditmaals voor 11u binnengeraakt en we hebben daar naar hartelust halve liters binnengerijfd! Leuke muziek, veel (te veel) mensen maar leuke erasmussers waar je al eens een praatje kan slaan in een of andere taal of lichaamstaal (José heeft een eerste slag geslaan met een Francaise, leve Erasmus!!!). Dinsdag zwaar afgezien van een late nacht maandag en dus vroeg in ons bedje gekropen en gisteren (woensdag), ben ik met cécile een duikje gaan nemen in ons op-twee-minuten-wandelende-zwembad!! Er waren ook enkele Belgische vrienden van Gent in the city en daar heb ik hen het nodige Engels voor hun vakantie weten boven te halen (want met cécile nederlands praten zit er jammergenoeg nog niet in...). Een gezellige avond met veel gekaraoke en met een heleboel lol tijdens de terugweg (Egyptenaren en zatte Hongaren bij de vleet!). U ziet, wij vervelen ons geen minuut! Vanavond staat er de heuse openingsparty van TF Semmelweis university op het program en daar deze fuif zich afspeelt binnen deze gebouwen, vermoed ik dat elke zichzelf respecterende student zich daar wel moet vertonenJ, dus dat gaan we zeker doen!! Het weerke is hier nog steeds maar rond de 9-10° maar ze voorspellen beter voor het weekend, ik mag het hopen want we willen graag eens naar de bergen een weekendje gaan stappen! We zien wel hoe alles verloopt, want de coordinator heeft nog steeds geen definitieve vrijstellingen prijsgegegeven dus afwachten is de boodschap! Lieve vrienden, vriendinnen, familie en lief, Ik hoor u graag weder met meer nieuws ergens volgende week!!! Viszontlatasra! Kerek sört?! (mag ik bier?)

Week 2 vloog voorbij als een sneltrein...

Budapest, woensdag 10 september 2008

Gegroet luitjes,

In deze tijden van lessen, lessen die saai zijn (maar zo kennen we ze ook bij ons) en lessen die wegvallen, schrijf ik nog een klein stukje verder over onze relaas aan het Balatonmeer, één van de mooiste plekken die ik al heb gezien (buiten Budapest zelf, off course!). De zondag is er niets speciaals meer gebeurd, buiten een dagje luieren aan het 'zand'strand van Siofok (eerder modderstrand mabon). Warm, ondiep water en heerlijk baden en tetteren (in het Engels), Wat kan een mens nog meer wensen?! Met z'n 11-en brachten we onze laatste weekenduren door, wat soms met de nodige traagheid (van spanjaarden en grieken) gepaard ging. Tegen 17u gingen we terug huiswaarts; met z'n allen op een bomvolle trein hobbelen naar Budapest. De avond biedt geen noemenswaardige bezigheden, just the usual things: eten, praten, friends kijken, foto's bekijken van het weekend en nog wat bijpraten, misschien nog een friends aflevering bekijken en dan richting bedje kruipen want maandag betekent opstaan om 7u30 voor een les om 8u. Lessen zijn overal dezelfde (enkel hier in het Engels) dus hierover grote uitwijdingen. Ik kan wel zeggen dat ons geleuter met de Gentse universiteit nog lang niet beeindigd is. Lange mails vliegen door de virtuele wereld die helaas weinig beantwoord worden, dus afwachten geblazen!!

Maandagavond zijn we met z'n allen (lees: 15 Erasmusstudenten, enkele Hongaren en aanverwanten) richting een café getrokken; Morissons' café ergens in Pest. In Buda valt er weinig te beleven in de nachtelijke uren dus met een metro zijn we vertrokken in de richting van Oktogon. Natuurlijk weer veel te laat (afspraakuur was 21u30 en we zijn goed vertrokken rond 22u30)! Wat als gevolg was dat we slechts in de pub binnenkwamen om vijf voor elf (neen niet de vijf voor twaalf aan onze geliefkoosde korenmarkt, heimwee). Wanneer we immers binnen waren voor elf uur, kregen we voor slechts 500 Ft (2,5€) drie halve liters bier. Helaas pindakaas, enkel ik kreeg de laatste drie pintjes te pakken (die ik natuurlijk uitgedeeld hebJ) voor de bel klonk en het uitdelen van liters bier gedaan was! Nu we hebben onze bonnetjes nog dus die zien ons zeker nog terug een dezer dagen!!! De avond was meer dan geslaagd, de pub zat vol internationale mensen die kwamen uit de meest uiteenlopende landen. We kwamen helaas maar één Belg tegen (waar zitten die toch?), waar we dan ook duchtig ons Nederlands terug konden inoefenen (niet vanzelfsprekend na twee weken Engels). Van armoe spraken we Engels omdat de gewoonte al te veel is toegeslagen. Er werden heel wat dansmoves bovengehaald en meerdere tientallen foto's getrokken! Deze worden ten gepaste tijde zeker nog eens gepost maar veel tijd wordt ons hier nooit gegund want 's avonds plannen we steeds veel teveel dingenJ (maar dat vinden wij helemaal niet erg hoor!).

Budapest 12 september

We zijn momenteel vrijdag 12 September en dat betekent het begin van de weekend!!! En eindelijk wat langere nachtenJ Hanne is deze morgen vertrokken voor een twee-weken durende reis naar niets minder dan South-Africa, wat betekent dat ik nu alleen vertoef in ons kamertje nr 4 in the dormitory, een kleine snif, want hoewel onze kamer klein is, het is altijd gezelliger met z'n tweeen. Wat betekent dit verder? Geen Nederlands meer voor het slapengaan en geen Engels nachtgebrabbel van Hanne in haar slaapJ, en helaas voor Hanne geen feestjes, geen friends voor het slapen gaan en geen uitstapjes in de buurt van Budapest tijdens de volgende weekends. En wat misschien nog het jammerste is: Geen Coldplay optreden 23 September hier in Budapest!!! Jaja u hoort het goed, we hebben met 5 erasmusstudenten een kaartje voor wat beloofd een heerlijk concert te worden in the Sport arena hier niet zover vandaan. De groep is hier niet zo bekend en waarschijnlijk is het daarom zo dat de tickets zelf nu nog niet zijn uitverkocht, dus voor diegenen die ook willen komen: book a ticket en buy that entrance ticket!! Ik hoorde ook dat het in Belgie slecht weer is, dus nog een reden te meer om richting het zonnige en nog steeds warme Budapest te komen!! Nu om terug te keren naar mijn dagboekverhalen: Maandag avond een zalig erasmusfeestje gehad wat ons slecht bevallen is dinsdag morgen toen de wekker ons om half acht wakker timmerde. Gelukkig houden sportlessen ons wakker, helaas voor de theorielessen, daar liggen we half slapend te luisteren naar het gebrekkige Engels van sommige leerkrachtenJ. De week is weeral voorbijgevlogen en we hebben nergens een deftig gaatje gevonden om eens lekker niets te doen! Wat is er verder nog gebeurd; Gisteren, donderdag, zijn we met vier meisjes gaan klimmen ergens in Pest in een boulder club, een soort kunstgrot. Het was voor drie van ons de eerste keer, Cécile daarentegen is al een volleerd klimster (zij sleurde ons trouwens mee naar de zaal). Ik vond het echt heel leuk ook al bakte ik er weinig van, mijn spieren zijn volledig verzuurd en mijn handen liggen ook aardig open maar het klimmen zelf was echt wel leuk. Het was een heel ervaring en waarschijnlijk zal dit niet de laatste keer zijn dat we ons in de hoogte gaan wagen. Gisterenavond zijn we ook met een tiental nog richting een erasmusfeestje getrokken. Ditmaal was het niet zo leuk als maandag (minder volk en minder goede muziek). We zijn dan maar naar een ander café getrokken (Zsimpla), echt een heel mooie plek: heel groot en het lijkt een beetje op een loods of leegstaande fabriek die heel gezellig is ingericht met veel tafels, stoelen, zetels en lampen. Naar het schijnt een ideale plek voor big parties (die hebben we gisteren toch niet gezienJ) Tegen 3u kropen we met heel pijnlijk voeten in ons bedje (want de metro's sluiten om 11u en Pest en Buda liggen nogal ver uiteen, vandaar heel veel gestapt met de verkeerde schoenen, helaas...). Deze morgen kroop ik weerom met het gevoel van Nee, kruip toch vroeger in u bed, toch uit mijn bed en strompelden we (Claudia en ik) richting de track and field baan voor heel wat lopen, verspringen en hammer throwen!! Daarna nog wat zwaar basketballen en judo'en, waarna ik in een half zo volle kamer terug kwam, uitgeput, hongerig en zonder mijn reisbuddy Hanne voor wat mails sturen en rusten.

Hierbij eindig ik mijn relaas voor deze week, vanavond staat een verjaardagsfeestje op het programma (Ilektra het griekse meisje is jarig en de Grieken weten wat van feesten dat heb ik kunnen zien op de filmpjes van vorige vrijdag). Dit weekend gaan we proberen om in de Mountains around Budapest te gaan stappen en hopelijk pikken we nog een stukje van het Wine Festival mee dat ook nu gaande is in the Royal Palace. Een drukke agenda maar gelukkig zijn we nog maar twee weken ver... nog tijd zat, Niet?!

Tot snel lieve vrienden,

Een knuffel en ja, ik heb toch een klein beetje heimwee naar jullie...

Ps: De foto's volgen nog van de voorbije dagen...

Balaton Lake, the place to be

Budapest, 9 sept ‘08

Eindelijk even tijd gevonden om jullie even te updaten want we hebben onze blog een beetje verwaarloosd. Met Jack Johnson op de achtergrond probeer ik een korte en krachtige schets te maken van ons weekendje aan het allombekende Balatonmeer. (weetje: dit is het grootste meer van Europa)

Vrijdagavond onmiddellijk na de les vertrokken wij (de enige echte avonturiers Sara, Cécile en ik) richting siòfok, de partyspot aan de zuidelijke oever van het Balatonmeer. De andere erasmussers gingen zaterdag pas vertrekken, de poesies:p

Met heel veel chance konden we direct op de trein springen richting onze eindbestemming. We genoten van de ondergaande zon en het opdoemende balatonmeer dat we maar al te vaak tussen de bomen probeerden vast te leggen op foto. Na een 3-tal uur sporen kwamen we aan in siofòk dat ons wel heel rustig leek bij de eerste indruk. De zoektocht naar een slaapplaats ging vlotjes, we konden een zimmer huren en waren ondersteboven van de luxe waar we in onze dormitory nog lang van zullen dromenJ

Geen tijd te verliezen, het daglicht verdween maar het was nog geen tijd om in onze zachte bedden te kruipen. Eerst een oplossing zoeken voor onze knorrende magen, onze zak chipkes lekker onbeleefd op tafel in het restaurant, wachtend op het smaakvolle eten.

Terug wat energie voor onze laatste missie van de dag, nightswimming! Na lang zoeken vonden we een ingang naar het strand, de hele kust is namelijk bezaaid met gezellige restaurants, cafés, fastfoodketens en hotels. We vonden zelf een strand met zand!(dat is in Hongarije niet zo vanzelfsprekend) Het water lokte ons, en met een flesje wijn installeerden we ons op een (baby)rotsbreker. Genietend van diepzinnige gesprekken, (oh ja in het Engels) onder de sterrenhemel en een uitzicht met fonkelende lichtjes van de overkant van het meer werden onze zwemkriebels opgewekt. We waren er wel op voorzien, dus een snelle changing-over en we waren klaar voor een nachtduik. Best wel griezelig in het donker, maar we bleven maar al te lang stappen met het water aan onze knieën. Uiteindelijk konden we onze swimming skills wat verder bovenhalen en gingen krokodillengewijs terug naar onze rots. Een snelle omkleedpartij, want we werden opgejaagd door de koplampen van de passerend auto's in de verte. Nog een korte nachtwandeling richting onze overnachtingsstek, waar we met de melige songs op de achtergrond vredig in slaap dommelden.

Zaterdag werden we wakker van een veel te lawaaierige kindje dat blijkbaar zijn papa nodig had en daarvoor het hele gebouw bij elkaar moest roepen. Even een douche en het was tijd voor nieuwe plannen: een bezoekje aan het Tihany-schiereiland dat vasthangt aan de noordelijke kant van het Balatonmeer. Een boottocht was de enige oplossing, maar eerst al liftend naar de ferry geraken. De ideale liftspot vinden was niet al te gemakkelijk, een oud mannetje dat Hongaars sprak (met af en toe ' l'amour toujours' ertussen) vertelde ons dat we beter nog wat verder stapten. Op goed geluk volgden we zijn raad op en staken onze duim uit richting de ferry...nog geen minuut later stopte er een grote bus die ons wel kon meevoeren richting onze bestemmig. Buschauffeur Jimmy kon een klein woordje Engels praten en met ons 3'tjes op de voorbanken werd het een aangename rit. We hadden geluk vandaag, want Jimmy vond het geen probleem om een klein ommetje te maken en ons af te zetten aan de overzetboot. We glipten net op tijd op de ferry en genoten van de wind in onze haren en het schitterende uitzicht, vakantiegevoel: 10 op 10!

Aangekomen op het eiland waren we op zoek naar een verfrissende duik. Even verkennen en dan over het hekken kruipen op onbekend terrein waar we overweldigd werden door een idyllisch plekje, alsof het recht uit een film kwam. Het was een onbemand vissersplaatsje met een kleine kade en ronddobberende bootjes (helaas vast met een slot). Hier konden we zwemmen naar hartenlust en genieten van het zalig nietsdoen onder de zalige zonnestralen...Na wat uurtjes werd het tijd om terug te keren richting Siofòk, waar onze mede-eramussers al waren aangekomen. Voor het vertrek had Sara er niets beter op gevonden om de fles wijn van de vorige nacht nuttig te gebruiken. Ze schreef een klein briefje (cliché) en prutste het in de fles. (Hi; we are three Erasmus students from France en Belgium. We love Hungary! Greetings from Budapest; of iets in die aard). Met een zwierige zwaai en hop daar vloog de fles het water in, op weg naar grote avonturen (of in het riet). We werden vriendelijk edoch dringend verzocht weg te gaan want de visser, van wie de plaats waarschijnlijk was, kwam aan en keek nogal nors. Vlug het hekken uit en terug naar de ferry. Een gratis boottocht zat er deze keer niet in, blijkbaar moesten we een ticket kopen. De zon schitterde op het water en we genoten van de laatste rust met ons drietjes...

Na zoeken en zoeken vonden we de andere 8 erasmusstudenten, enkel de Slovaak en de Griekse jongens ontbraken. Ze hadden bij onze afwezigheid blijkbaar een veel te zwaar feestje gehad en hebben de dag in hun bed doorgebracht om de alcohol te verwerkend.(Hier vinden we nog steeds sporen van terug: schellekes kaas aan de plafond boven onze eetplek in de dormitory) Wel was er nog een nieuwe student die best wel grappig was..Franc from Malaga. Met de kudde trokken we richting onze 'zimmer' waar we hoopten op genoeg kamers, helaas pindakaas zó veel bezoekers konden ze geen matras aanbieden. We werden doorverwezen naar een huis wat verder in de straat waar we de hele bovenverdieping konden inpalmen. Na ongelooflijk lang getreuzel konden we naar het restaurant vertrekken dat de Engelse zoon in de tourist information ons had aangeraden. Ter plaatse werden we subtiel buitengeveegd, een grote groep bleek toch niet altijd een voordeel te zijn. Maar niet getreurd, we vonden een lekker goedkoop restaurant waar we met ons allen aan een soort picknicktafels van onze 'penne with cheese and mushrooms' genoten. Tijd om terug te keren naar onze palace waar bij iedereen de vermoeidheid toesloeg. Half indommelend werden we gewekt door de Griekse meiden, om 12 uur was het namelijk de verjaardag van José die we niet zomaar konden laten voorbij gaan. We gaven hem een briefje met een originele meertalige boodschap en een lichtgevend marginaal gitaartje dat we meegenomen hadden uit onze vorige slaapplek. Hij was precies een lichtgevende discobal...maar ook hij had de dag voordien iets te diep in het glas gekeken en kroop na zijn cadeautje in bed. Jammer om zo je verjaardag te starten dachten wij, we hadden een lange feestavond verwacht. Nog even op het terras vertoeven met nog steeds warme temperaturen en al snel was het bedtijd, iedereen was 'really tired'.Het was toch bizar, met een hele hoop mensen die je nog maar net kent in 1 huis slapen. Het is wat wennen en aanpassen, tolerantie is de boodschap...maar daar zal ik me nog wat in moeten trainen.

Benieuwd naar wat er nog allemaal mag komen, welke mensen we nog zullen ontmoeten en afvragend welke avonturen er nog zullen volgen sluit ik dit verhaal af. Binnenkort vertrek ik richting huis, het zal raar doen om hier te vertrekken, niet zeker wetend of ik nog terug kom..Al zijn we hier nog maar 2 weken, we worden het al gewoon onze plan te trekken en Budapest heeft al een klein plekje in ons hart veroverd.

Viszlat, (twordt tijd dat we nog wat nieuwe Hongaarse woordjes leren want we blijven bij dezelfde steken:p)

Eerste feestje, eerste woordjes Hongaars

Budapest 4 sept ‘08

Jò napot kivànok (joo naapot kievanok), ook wel goeiedag genoemd in het Hongaars! Johoew, vandaag leerden we onze eerste zinnen Hongaars, maar eerst nog een woordje over gisteren (woensdag).

Na ons conditietraining op het mooie eiland, keerden we terug naar de dormitory voor een 'snelle' was en plas voor we onze eerste stapjes in het nachtleven van Budapest zouden zetten. De vermoeidheid sloeg even toe en alles ging iets trager dan verwacht, dus om 21u30 sloegen we pas de deur in het slot. Eerst nog wat kracht op doen in een plaatselijk restaurantje, want dat hadden we wel verdiend. De aanrader die we kregen van Emi (the Hungarian girl) bleek niet open te zijn, dus kozen we voor de pizzeria 'next door'. Onze magen moesten dringend gevuld worden, dus wachtten we ongeduldig met ons 7'en op de pizza's en lasagna's. De 2 andere Griekse boys hadden in een zotte bui rollerblades gekocht en moesten deze grondig uittesten.( zoals 2 jongetjes met een nieuw speeltje). Na lang, lang, heel lang wachten arriveerde onze maaltijd, en het bleek wel de moeite waard! Lekker en voor een zacht prijsje...De biertjes gingen vlot binnen, tijd om wat jokes te maken over the Englisch language van de anderen. De Spanish boys kunnen de 'v' blijkbaar niet goed uitspreken, en ze dachten dat wij belgen would be 'bery white'. Sara en ik schoten in de lach bij het horen van deze zanger en probeerden tevergeefs de 'v=b' af te leren.

Na een geslaagde gezellige maaltijd werd het tijd om naar het 'plaatselijk' feestje te vertrekken. Even Stergios en Giorgos oppikken die blijkbaar zowat alle Hongaarse biertjes hadden geproefd ( Hun boekenrek staat namelijk vol lege bierflesjes en dat na 4 dagen!) Wat Hongaarse studenten die richting het feest gingen zouden ons de weg tonen! Het zou het eerste party-event zijn, en dit om het nieuwe schooljaar in te zetten want zowel de middelbare scholen als de universiteiten beginnen op 1 september. Het blijkt hier de gewoonte te zijn al helemaal zat naar een feestje te vertrekken en bij elke nachtwinkel een nieuw biertje te kopen. Wij als erasmussers in nuchtere toestand, vonden het best wel grappig en het feestje bleek in Buda door te gaan dus niet ver...dachten we. Achteraf bekeken was het net voor de brug waar je oversteekt richting pest, 2-3km van onze dormitory. Tijd om de sfeer wat op te snuiven en een dansje te placeren. Met de zwoele temperaturen die hier op dit moment nog heersen was het super aangenaam een openlucht feestje mee te maken. We waren wel wat gechoqueerd door de dancing way van sommige meisjes, maar hoe later op de avond hoe beter de muziek...Dus moesten we op het hoogtepunt naar huis, de volgende dag hadden we namelijk om 8u les:s. Na een goede avondwandeling ploften we in onze bedden voor een kort slaapje.

De dag nadien, vandaag dus:p was het way too early om op te staan, maar wij als goede studenten gingen naar onze eerste les. Daar vertelden ze dat deze verschoven was, dus waren we helemaal voor niks opgestaan...Tijd voor een inhaalslaapje en dan naar 'soccer'. In het midden van de Track and Field is er een voetbalveld in kunstgras waar we de volle 15 min een matchke speelden. De leerkracht had namelijk niet aan de ballen gedacht;), jaja nog een bewijs van de gebrekkige organisatie. Het korte matchke had ons toch al wat uitgeput, de stijve benen en de hoge temperaturen (>30) speelden ons parten.

Tijdens onze middaglunch ontmoetten we vluchtig de 3 laatste Erasmussers(denken we), 2 van Portugal (Claudia en David) en 1 enthousiaste Slovaak (Gabriel).

In de volgende les (Basics of Law) waren Sara en ik heel even in de 7^de hemel, a teacher from England! Een heerlijk accent en iemand die wist waarover hij sprak! Hierna was het tijd voor onze Hongaarse les waarmee ik mijn verhaal al begon. Een iets ouder maar heel levendig dametje verwelkomde ons met wat Hongaarse woorden. Alle Erasmusstudenten waren verenigd en het was best wel grappig iedereen de basisgesprekje te horen oefenen. We leerden enkel the very beginning, maar das al meer dan genoeg want Hongaars is een heel vreemde taal. De uitspraken lijken heel bizar en moeilijk, maar op zich zou het schrijven nog wel moeten meevallen (zo werd ons toch verteld). 'Èn Hanne vagyok' ( één Hanne vadjok uitgesproken) is 'ik ben Hanne' of bijvoorbeeld 'dankjewel' is in het Hongaars 'Kösönöm' (kussuneum). Ik denk dat we nog heel wat oefening nodig hebben:p Mss kunnen we het dit weekend al wat gebruiken want we trekken met een groot deel van de Erasmusstudenten naar het Balaton meer, heb er al reuzeveel zin in!

Tot zo ver ons dagboek van vandaag, Sara doet nu een schoonheidsslaapje, ik denk dat ik meedoe! Straks nemen we nog een duikje in het zwembad dat deel uit maakt van de universiteit en dan zien we nog wel. Ons Hongaars buurmeisje nodigde ons uit naar een disco, but first things first. Viszontlàtàsra of simpelweg Viszlàt (viezlat)! Hongaarse groetjes en zomersproetjes.

kleine update

Budapest 4 sept ‘08

Tegen dat ik tijd had om nog eens deftig te schrijven, zijn we ondertussen al woensdag en is de school al drie dagen bezig. Ik had nooit gedacht zo weinig tijd te hebben. Alles vliegt hier voorbij en voor we het weten is het 11u 's avonds en is de dag al voorbij, zijn we doodmoe en willen enkel maar een bedje... Wat hebben we de laatste dagen zoal uitgespookt? Zondag, de laatste vakantiedag (voor ons dan) grr, zijn we nog wat gaan sightseeing-en met de 8 Erasmusstudenten die ondertussen al in the dormitory aanwezig waren. We vertrokken met ons achten richting 'the famous bridge, the chain bridge'. Het is de eerste brug die aangelegd werd in Budapest tussen Buda en Pest. Er zijn nu zo'n negen bruggen maar deze brug werd pas gebouwd eind negentiende eeuw, wat eigenlijk vrij laat is, vind ik. Nuja we weten al dat de Hongaren redelijk laat zijn met ongeveer alles J (Engels spreken er heel weinig, de schoolgebouwen zijn ook vrij ouderwets net als sommige lessen, hebben we ondervonden) Nu, terug naar zondag, We bezochten the Royal Palace met haar Citadella en bezochten een soort Medieval Theatre. Dit was zo vreemd, iedereen liep daar rond alsof ze in de Middeleeuwen leefden. Ik vermoed dat het een soort toneel was waar je kon zien hoe ze vroeger leefden in Hongarije. We zagen daar ook een klein toneelstukje waar we van het hele verhaal bijna niets verstonden. Op het einde was er een buikdanseres en dit was dan ook tevens het enige leuke aan de opvoering. We trokken verder naar beneden richting de brug en staken deze over. We hadden vele mooie uitzichten over de 'Danube' en verschillende gebouwen langs deze rivier (The Parliament, nog te bezoeken etc.). De brug op zich is niet zo spectaculair maar de uitzichten des te meer. De Donau is een veel bredere rivier dan we dachten en dus ook de nodige foto's waard. Verder gingen we nog op zoek naar jong volk nabij Oktogon (het uitgaanscentrum), maar helaas met weinig succes. Na het vele rondstappen en toeristje spelen, belandden we in een mooi en gezellig parkje met een vijvertje en een markt waar er een DJ draaide (een vrouw waar we van hoorden dat ze soms draait in haar naakie, vreemde mensen...). Moe en uitgewandeld, ploften we ons neer op de trappen aan de oevers van de Donau en konden we genieten van de zonsondergang (het is hier namelijk al aan het schemeren rond 19u-19u30), waarna we dormitory-waarts trokken over een andere brug. Verplaatsingen worden in Budapest best gedaan via de tram, bus of metro want als je alles te voet doet, ben je nogal lang onderweg en de smog doet je hier ook niet echt goed. Mits enkele foutjes en verkeerd afstappen zijn we heelhuids in ons slaapkamer geraakt. We maakten nog kennis met de nieuwe kamergenoot van Cécile een Hongaars meisje dat heel vriendelijk en behulpzaam bleek te zijn (eindelijk, de eerste leuke Hongaar want het is hier niet evident om contacten te leggen met locals, ze hebben denk ik een beetje schrik van het Engels of ze verstaan er niet genoeg van). We kunnen bij haar terecht voor al onze problemen en vragen en ze is een goede bron aan informatie over uitgaan in BudapestJ. Na deze kennismaking waarbij het ondertussen al bijna 12u was, kropen we in ons bedje om de volgende ochtend vroeg op te staan voor onze eerste les Track&Field (atletiek). Sleep tight fellows!

Ondertussen zijn de eerste drie dagen met lessen al gepasseerd en is de chaos van het maken van je eigen Timetabel is enorm! Het is heel moeilijk om hier veel informatie te krijgen. De lessenroosters veranderen ook nog elke dag dus wat de vorige dag goed leek, kan vandaag weer helemaal overhoop gegooid worden. De leraars zijn heel grappig want ze kunnen zelf ook niet zo goed Engels (met uitzondering van enkele die er erg goed in zijn). We zijn al meermaals in de lach geschoten door de verkeerde uitspraak en de vele fouten van de leerkrachten. De lessen vallen dus heel goed mee maar we zijn dus nog niets zeker want door het stomme systeem van de Gentse unief moeten we van elk vak een beschrijving krijgen, doorsturen, een goedkeuring krijgen,... Vandaar dat we weinig tijd hebben voor andere dingen op dit momentJ. We zullen nog heel wat moeten puzzelen en zoeken want we kregen een lessenrooster van de vier jaren en we mogen zelf kiezen welke vakken we volgen, met de nodige overlappingen tot gevolg wat leidt tot een paar praktische problemen. Maar niet wanhopen zeggen we vaak tegen onszelf, binnen enkele weken zal alles in orde zijn en kunnen we met een gerust hart een vast lessenrooster hebben. We volgen een speciaal programma genoemd 'The English Program' wat inhoud dat we enkel les krijgen in het engels, we zijn niet de enige buitenlandse studenten hier. Vooral studenten uit Cyprus en Iran komen hier 4 jaar studeren want ze hebben deze richting niet in hun land of stad. We zitten dus niet enkel met Erasmusstudenten in de lessen maar dus ook met enkele Cyprussers en Iranezen. De klasjes blijven klein ondanks dit hoor, gemiddeld met 6 en soms slechts met 3 of 4 (Gymnastics). De grappigste les die we reeds volgden, was de les gymnastics: de opwarming bestond op wandel- en loopoefening die begeleid werden met een pianoman (echt heel grappig), we hadden dus bijna 2 leerkrachten voor slechts 3 leerlingen (it's too funny!!'). De andere lessen zijn heel verschillend van elkaar (soms gewoon wat praten in het Engels en soms veel schrijven en heel de tijd luisteren en stilzijn, praten tegen elkaar valt heel sterk op als je slechts met 6 bentJ). De eerste weken zullen nog wat choatisch zijn, they told, en ik denk dat het waar is, maar in the end it will all be worth it! (Hele dagen in het Engels praten zorgt er ook voor dat je in het engels gaat denken, en switchen van Engels naar Nederlands is soms wat moeilijk.) Nu voor de rest zullen we wel zien hoe alles verloopt, een beetje zoeken en puzzelen enzo. Wat er verder nog gebeurt is, want de buitenschoolse uren zijn natuurlijk veel leuker, is dat er weer nieuwe Erasmusstudenten zijn toegekomen. We zijn momenteel met: twee Belgische meisjes (hanne en ik), één Franse (Cécile), twee Spanjaarden (José en Rocca), vier Grieken (Ilektra, Eriketti, Stergios and Giorgos) en één Pools meisje (Emilia). Dus met tien al redelijk bakske vol. Maandagavond zijn we met z'n allen gaan bowlen in het plaatselijk shoppingcenter 'to get to know each other' en we had a great time. We volgen niet dezelfde lessen maar, ervoor en erna zien we elkaar om samen te eten en dan gaan we iets bezoeken ofzo. Dinsdagmiddag zijn we met enkelen het mooiste eiland gaan bezoeken dat ligt tussen Buda en Pest 'Margaret Island' also called 'Margit Sziget'. Echt heel mooi, met vele uitzichten en het is zowat volledig bedekt met sportvelden, zwembaden en dergelijke en rond het eiland kan je helemaal lopen op een speciale baan (5-6 km). En vandaag (woensdag) zijn we dit dan ook gaan doen, we zijn met 5 meisjes gaan lopen helemaal rond het eiland, so tired maar wel heel leuke omgeving om te lopen. You want to join us? Het was lastig, maar er zijn heel veel mensen rond je (het lijkt op een kleine marathonJ). Vanavond en morgen beginnen de eerste feestjes dus eindelijk eens proeven van Budapest @ night. Dit weekend plannen we een 3-daagse naar het overbekende Balaton lake, ze zeggen (de Hongaren hier op de campus) dat het echt de moeite waard is, om te zwemmen, om te relaxen en het heeft de bijnaam Partycapital of Hungary. Het is nu nog heel warm overdag (30°) maar binnen enkele weken zal dit over zijn dus we moeten er van profiteren while we can!

Voor onze grote fans die in the old-fashioned way een briefje willen schrijven met wat nieuwtjes, roddels of levensverhalen, hier volgt ons adres:

Sara Willemijns en/of Hanne Gyselbrecht

Student Hostel (4)

Kiss János ALTB. 2

1123 Budapest

Hungary

Verwendag in de thermen van Pest

Budapest,30 augustus ‘08

Ons gordijnen hadden hun werk gedeeltelijk vervuld, enkel de warme bijna-middagzon maakte van ons kleine kamertje een minisauna. Met knorrende maagjes en kleine ogen was het tijd om te ontbijten. Vandaag planden we een tripje naar Pest om het drukke Boeda even te ontvluchten. We stippelden de metroroute uit (piece of pancake) en vertrokken met ons viertjes richting Hosöc tere, ook wel het heldenplein genoemd. Het uitgestrekte plein is een streling voor het oog met de vele standbeelden waar josé maar al te graag wou opklimmen. 'But only if there's no police' he said. Ook is het de ingang van een groot park, ideaal om even tot rust te komen dachten wij...Maar niets was minder waar, er bleek namelijk een muziekfestival aan de gang te zijn en dit dan nog wel op het water. De Hongaarse muziek viel niet echt in de smaak, dus trokken we verder richting de thermen.

Het gebouw verraste ons langs de buitenkant, maar de binnenkant had nog veel meer te bieden. Tijd om te relaxen en het vakantiegevoel op te wekken! De mooie stijl van de baden en de vele mensen die in het water lagen te dobberen leken een speciaal sfeertje op te wekken. Time to take a swim! De baden waren heerlijk warm (37-38 graden) alsof je een warm bad neemt, maar dan zó veel groter en aangenamer. Nu begrepen we waarom iedereen bewegingsloos als een troep walvissen in het water lag te genieten. Na het warme bad nog even afkoelen in het koude (normaal zoals bij ons dus). Dan lieten we ons verleiden door de bubbels en de draaikolk die oh ja zelfs op verschillende snelheden kon draaien. Nog even tijd om een siesta de nemen, die Spaanse traditie konden we wel gewoon worden.

Nadien gingen we hopeloos op zoek naar 'some food'. We waren zo wanhopig dat we alles kochten wat we tegenkwamen: popcorn, perec (plaatselijk brood dat volgens ons smaakte naar oud brood) om te eindigen met pizza en niet te vergeten, een lekkere tiramisu...Jaja we zijn goed bezig. Nog wat ronddrentelen in het park met een ondergaande zon en ons leven wagen door over de vijver lopen. Op onze wandeling naar het metrostation werd onze aandacht gewekt door 2 limousines. De passagiers stapten uit en we vermoedden dat het een soort van 'beauty and nerd' toestand was, maar het bleek gewoon een vrijgezellenavond te zijn (met mooie vrouwen en lelijke venten:p)

Aangekomen in onze dormitory bleek het al 21u te zijn, deze leuke dag moest dus nog feestelijk afgesloten worden met een toepasselijk drankje. De Spaanse sangria met vers fruit ging vlotjes binnen. Eriketti, het 1^ste Griekse meisje nodigde ons uit op haar kamer, blijkbaar bleek ze een 'cleaning freak' te zijn. Sara en ik besloten om haar ook eens in te huren voor onze kamer die ondertussen al een klein stort geworden was. Met ons 5'en bleven we wachten en wachten tot de 3 andere Grieken toekwamen. Blijkbaar hadden ze het nogal druk, maar om 2u 's nachts kregen we ze dan toch te zien. Er bleek niemand echt goed Engels te praten, dus deden we een minipraatje en gingen dan naar ons kamertje. Nog wat napraten en dagboeken aanvullen en om 4u konden we onze ogen niet langer openhouden, en vielen we als roosjes in slaap...

Eerste ervaringen

Budapest, 29 augustus ‘08

Wakker geworden in een kamer die de onze zal zijn voor de volgende vier maand is vreemd. Toch denk ik dat het hier best gezellig zal zijn zo met ons tweetjes in ons kleine kamertje want klein is het hier wel ( twee bedden en twee bureautjes is het enige meubilair dat we hier vonden). Verder is er een vuile keuken (lees: vies achtergelaten door onze voirge bewoners, Portugese meisjes is ons verteld), we hebben een gemeenschappelijke douche en toilet voor 4 want naast ons wonen nog twee buitenlandse meisjes (een Franse en een Italiaanse waar we een kort gesprekje mee voerden gisteren, en dat in het Engels!!).

Maar voor we veilig en wel in the dormitory geraakt zijn hebben we een hele trip afgelegd en gelukkig voor ons was er de reddende engel Emi anders lagen we nu ergens in de goot met al onze pakken en zakken! Misschien even kort onze relaas vanuit Charleroi naar ons kleine kamertje.

Zoals afgesproken zagen we elkaar gepakt en gezakt op het perron naar Charleroi. Daar kwam ik niet alleen Hanne tegen maar ook Farid die Hanne was tegengekomen op haar zoektocht naar het juiste perron (een hels karwei in Brussel-zuid). Hij is een danslesgever die ook met zijn valiesje (ja valiesje vergeleken met ons massief gesteente) richting Charleroi vertrok. Grappig genoeg moest hij ook naar Budapest en dus hadden we er een reisbuddy bij! Met ons drietjes spoorden richting de luchthaven waar we ruim op tijd aankwamen. Wat Hanne en ik vreesen tijdens de check-in, werd werkelijkheid. 'Mevrouw u heeft teveel bagage, u zal moeten bijbetalen'. Wij, die daar hoegenaamd geen zin in hadden, persten al onze bagage in elk één sporttas en zo liepen we met lachende (en zenuwachtige) gezichtjes door de controle. Dus eind goed al goed maar eens voorbij de douane alles terug uit elkaar gehaald want onze zakken stonden wel op springen!

Aan Farid hadden we een leuk gezelschap erbij en hij vergezelde ons tot in de aankomsthal, daarna splitsten onze wegen, wij richting Budapest en hij naar Roemenie om daar vetbetaald les te gaan geven! Ons stond Emi s op te wachten, een Hongaars meisje die vorig jaar bij ons op EHrasmus is geweest. Ze leidde ons op aan bus, een metro, een tram (waar we door het tetteren onze halte misten) en nog een tram en wat wandelen naar 'The dormitory' bracht. We slaagden erin bijna overal zwart te rijden met al onze bagage aan onze voeten, het was wel een avontuur en tijdens de trip vertelde Emi ons over Budapest, de mensen, de bezienswaardigheden, waar wel te gaan en waar zeker niet, kortom ze was onze wandelende gids doorheen de straten van Budapest tijdens onze eerste uren in ons nieuwe land voor de komende vier maand, Exciting en ik heb mijn eerste gebrekkige Engels al kunnen bovenhalen!

Aangekomen was mijn eerste gedachte niemand kan hier een woord Engels, we zullen handen en voeten nodig hebben want Hongaars is een onmogelijke taal om te leren in vier maand denk ik. Wanneer we op de gang mensen tegenkwamen en enkele woorden Engels uitprobeerden, keken ze ons aan als koeien totdat Emi er was die in vlot Hongaars ons voorstelde!

Onze kamer, en die van alle Erasmusstudenten, bevindt zich iets verder gelegen van alle andere gewone studenten dus veel contact met de Hongaarse studenten hebben we niet echt. We liggen in een kleine kamer (foto's volgen) met naast ons nog twee meisjes. Wat verder ligt een Spaanse jongen (José Manuel) en daarnaast een Grieks meisje met een onmogelijke naam (Eriketti ofzoiets, zij kwam vandaag de 29^ste aan). De eerste kennismaking verliep wat onwennig, wat normaal is. Pakken en zakken achtergelaten en we zijn dan richting een Chinees klein restaurantje getrokken met een maag die heel wat zou aankunnen na zoveel sleur en trekwerk de voorbije uren. Budapest is een heel goedkope stad, eten op restaurant kostte ons 560Ft ofwel 2,5€.

Emi nam ons nog mee naar een klein cafeetje om ons al meteen te laten proeven van het Hongaars bier (en ook een uit Tjechië). Niet dat deze ook maar iets kunnen tippen aan wat we hier in België kunnen krijgen natuurlijk. We kwamen vrij laat terug op de kamers (rond half één) en na nog wat napraten en een aflevering Friends, kropen we bedwaarts, met een raam zonder gordijnen en veel enge schaduwen op de muren. Dag 1 in Budapest mocht er wezen, Klaar voor avonturen...

Rondhossen in Budapest, Dag 2

Dag 2, 29 Augustus na een vrij korte nacht (alhoewel toch 8u) want reizen is een vermoeiende bezigheid, gingen we langs op het internationaal secretariaat en kregen wat uitleg en een timetabel om te kijken en te kiezen welke lessen we willen en kunnen volgen dit semester. Het zal een heus puzzelwerk worden en ik denk dat ze ons daar nog zeker niet voor de laatste keer gezien hebben! We zijn al in het bezit van een Hongaarse studentenkaart (waar we eerst om een pasfoto moesten gaan, onze eerste echte Hongaarse kennismaking, die overigens niet echt vlot verliep). We moeten nog op zoek naar een seasonpass (een soort busabonnement maar dan voor alle vervoerswijzen hier) en een nieuw Hongaarse telefoonkaart met een ander nummer (+36 is hier de landscode). De dag vloog voorbij door al het rondhossen van hier naar daar, gelukkig was er Emi die ons graag meehielp met rondhossen en verloren lopen in the Mamut (een groot, echt groot shoppingcenter). Dus na alle deze basisboodschappen zijn we al in het trotse bezit van een nieuwe studentenkaart, een vervoerspass en een nieuw Hongaars telefoonnummer (we zullen onze nummers posten via email of hier ergens). Toen we terug waren, was het al 18u. Het Italiaanse meisje, Katrina, had besloten om terug naar huis te gaan, ze zag het niet zitten en mede om persoonlijke redenen besliste ze om dezelfde dag nog naar huis te gaan. We namen afscheid, wat eigenlijk wel vreemd is als je iemand nog maar pas kent. We konden enkel zeggen 'We hope to see you on Monday'. Na ongeveer een uur wachten op haar ‘ride home', zijn we richting de supermarkt getrokken om de eerste inkopen in een Hongaarse winkel te doen. Tot mijn en Hanne's verbazing hebben ze hier een huge Matchwinkel zoals bij ons dus jullie zijn toch niet zo ver weg...snif snif Hoe we hebben gegeten is niet echt interessant maar het enige jammere aan onze eerste maaltijd was eigenlijk de vuiligheid overal. Het is alsof de vorigen weggelopen zijn en zelfs hun afwas niet gedaan hebben en hun restjes eten hebben achtergelaten in onze frigo. Dus een dezer zal alles, including the kitchen floor, een grondige beurt nodig hebben. Maar we hebben tijd zat (nog meer dan 4 maand hebben we vernomen want de examens zijn ook hier in januari), we hebben zelfs de tijd nog niet genomen om onze zak te legen. Ik hoop deze klus toch geklaard te hebben tegen het einde van de volgende week!!! Daar we geen gordijnen in onze slaapkamer hadden, besloot ik deze van de keuken te ‘stelen' aangezien een keuken toch geen gordijnen nodig heeft, toch? Hierbij hadden we enkele probleempjes (zie fotos). De gordijnen waren te kort, wat nog geen ramp is, maar, de plafond is veel te hoog dus met heel wat sukkelwerk slaagden José en ik (de grootsten uiteraard) om de reling eraf te halen. Eens de gordijnen erop lagen, was het moeilijkste eigenlijk de reling terug aan de haakjes te krijgen, wat ons uiteindelijk niet gelukt is. Geen probleem Hanne en ik zorgden voor een tijdelijke oplossing en aan het hele avontuur hielden we een goeie lachbui over. Misschien proberen we morgen nog eens...Onze avond brachten we door met het uitwisselen van culturele achtergrond, muziek dus. Blijkt dat in Spanje iedereen in de discotheken dansen op reggae en ska muziek, dat ze heel goed kunnen dansen (jaja we hebben zelfs al een lesje in cha cha cha gekregen van José) en Regi is bekend tot zelfs op de Spaanse dansvloeren, leve de Margi-muziek!!! Ook Kate Ryan met al haar vuile covers laten de Spanjaarden dansen tot in de vroege uurtjes, ik denk dat we de Spanjaarden dringend een lesje in goeie Belgische muziek moeten geven! Na deze leuke en gezellige avond, mits weerom enkele Friends-afleveringen (voor de geinteresseerden: seizoen 4, The Free porn en Rachel's new dress. Bij deze een schone nacht gewenst, wij in het zwoele Budapest en jullie hopelijk in het iets warmere gent en omstreken! Sziastok (Bye!)